شبکه‌ متمرکز و غیرمتمرکز

پشتیبانی شبکه
سپتامبر 21, 2019

شبکه‌ی غیرمتمرکز چیست؟

در اصطلاحات کامپیوتری، یک معماری شبکه غیرمتمرکز بار کاری موجود  بین سیستم‌های مختلف را توزیع می نماید. این نوع شبکه به دلیل پیشرفت‌های سریع کامپیوترهای دسکتاپ و لپ‌تاپ، که امروزه کارایی بسیار بیشتری از نیازهای نرم افزاری یک بیزینس ارائه می دهند، تکامل یافته است. به عبارتی دیگر، با این روش می توان از محاسبات بیشتری در پردازش‌های توزیع شده استفاده نمود.

مزایا و معایب شبکه‌های غیرمتمرکز:

شبکه‌ی غیرمتمرکز مزایای بیشتری نسبت به شبکه‌ی متمرکز دارد، از جمله می‌توان به قابلیت اطمینان بشتر سیستم، مقیاس‌پذیری و حریم خصوصی بیشتر اشاره نمود.

یکی از مهم‌ترین مزایای مدیریت شبکه غیرمتمرکز این است که «نقطه شکست تنها» یا Single point of failure ندارد. یعنی کامپیوتر هر کاربر متکی بر فقط یک سرور مرکزی، که همه فرایندها را هندل می‌‌کند، نمی باشد. شبکه‌های غیرمتمرکز همچنین به سادگی مقیاس پذیرند؛  برای بالابردن توان محاسباتی کافیست یک ماشین دیگر را به سادگی به شبکه اضافه نمود.

علاوه بر این، یک معماری شبکه‌ی غیرمتمرکز حریم خصوصی بیشتری را به ارمغان می آورد؛ زیرا اطلاعات به جای این که از یک نقطه تنها عبور کنند، از نقاط مختلفی در شبکه می‌گذرند و ردیابی آن را در سطح یک شبکه بسیار سخت تر می‌کند.

با این حال، از سوی دیگر، شبکه‌های غیرمتمرکز ماشین‌های بیشتری نیاز دارند، که به معنای نگهداری و مسائل بالقوه‌ی بیش‌تری است و همین خود منابع IT بیش‌تری می‌طلبد.

شبکه متمرکز و غیرمتمرکز

شبکه‌ی متمرکز چیست؟

معماری شبکه‌ی متمرکز حول یک سرور منفرد بنا گردیده که تمام پردازش‌های عمده را عهده دار است. ایستگاه‌های کاری که قدرت کمتری دارند، به سرور متصل شده و به جای این که پردازش‌ها را خود انجام دهند آن ها را به سرور مرکزی به صورت درخواست ارجاع می‌دهند. این موارد شامل اپلیکیشن‌ها، ذخیره‌سازی دیتا، ابزارها و … می‌باشد.

مزایا و معایب شبکه‌های متمرکز چیست؟

برخی مزیت‌های کلیدی مدیریت شبکه‌های متمرکز عبارتند از ثبات، کارایی و اقتصادی بودن.

یکی از فشارهای کاری مدیران شبکه پچ کردن و بروزرسانی  سیستم‌هاست. وجود یک سرور مرکزی که کل شبکه را کنترل کند به معنی کاهش زمان مدیریت IT و تعداد کم‌تر ادمین‌هاست. علاوه بر این، وجود تمام اطلاعات در یک شبکه‌ی متمرکز باعث می شود که برای دسترسی و جمع‌آوری، تنها به یک محل مراجعه نمود که کار را بسیار ساده‌تر می کند.

شبکه‌های متمرکز نیز البته معایب خود را دارند. مثلا «نقطه شکست تنها» که می‌تواند یک عامل ریسک در سازمان‌ها باشد. اگر سرور مستر یا مرکزی داون شود، سیستم‌های کلاینت متصل به آن نمی‌توانند درخواست‌های خود را برای پردازش ارسال کنند. هرچند تاثیر این مسئله بستگی به حجم پردازش‌ها دارد. اگر سیستم کاربران وظایف بیشتری برای انجام دادن و ارتباط با سرور داشته باشند، عدم دسترسی سیستم می تواند کاملا پر‌خطر باشد.

در این شبکه‌ها همچنین مقیاس‌پذیری محدودی وجود دارد. از آن‌جا که تمام اپلیکیشن‌ها و توان پردازشی در یک سرور گنجانده شده است، تنها راه برای مقیاس‌پذیری شبکه افزودن استوریج‌های بیشتر، پهنای باند یا توان پردازشی بیشتر در سرور است. این حالت در بلندمدت منجر به یک راهکار مقرون به صرفه نخواهد شد.

و بالاخره، کمبود پهنای باند منجر به نقصان خواهد شد. اگر شما کسب و کاری داشته باشید که فعالیت آن دارای نوسانات دوره‌‌ای باشد، داشتن فقط یک سرور شما را در تنگنا قرار می‌دهد؛ چرا که تعداد درخواست‌های زیاد کاربران با تعداد واقعی درخواست‌ها که سرور می‌تواند پردازش کند سازگار نخواهد بود.

شبکه متمرکز و شبکه غیرمتمرکز

چه تفاوتی بین شبکه‌های متمرکز و شبکه‌های غیرمتمرکز وجود دارد؟

متمرکز نمودن شبکه برای بهبود بهره‌وری و بهره جستن از مزیت مقرون به صرفه بودن ایجاد شده بود. از سوی دیگر، به نظر می‌رسد غیرمتمرکز نمودن، با محلی کردن توان پردازشی به کاربران،  باعث افزایش سرعت و انعطاف‌پذیری شبکه شده است.

همان طور که ملاحظه فرمودید هر دو ترتیب مزایا و معایب خود را دارند. پاسخی قطعی برای این‌که کدام یک بهتر است وجود ندارد. شما باید ارزیابی خود را طبق نیاز خود و این که کدام یک مناسب کسب و کار شماست انجام دهید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *